Wednesday, February 20, 2013

సారీ.. తెనాలి రామా! నువ్వే రైటు..

అప్పుడెప్పుడో ఆయనకీ, నాకూ భేదాభిప్రాయాలున్నట్టు రాసేసినట్లున్నాను.. ఇక్కడ (http://krishna-diary.blogspot.in/2011/07/blog-post.html) కానీ ఇప్పుడు ఆ అభిప్రాయం మార్చుకోవాల్సివచ్చింది...అయినా నా అభిప్రాయాలు శిలల మీద చెక్కినంత స్థిరంగా ఉన్నదెప్పుడని...




సప్తసముద్రాలు దాటి వచ్చిన వాడు ఇంటి ముందు నీటి గుంట లో పడ్డాడట.

అలాగ ఆటక మీద నుంచి పడి దులుపుకుని వెళ్లిన నేను, మెట్ల మీద నుంచి జర్రున జారి కాస్త అటూ ఇటూ విదిలించుకుని పనిలోకి దూరిన నేను, సన్నజాజులు కోయటానికి పాత ప్లాస్టిక్ కుర్చీ ఎక్కి అది ఫెళ ఫెళ మంటూ విరిగి పడితే, మళ్లీ ఇంకో కుర్చీ ఎక్కి మరీ పని పూర్తి చేసుకున్న నేను,..

ఓ శుక్రవారం పొద్దున్నుంచీ కదలకుండా ఒకేచోట కూర్చుని పని చేసి చేసి ఇక ఈ వారానికి చాలు ‘ఈ సోఫా లో మళ్లీ కూర్చోను.. సోమవారం దాకా’ అనుకుని సాయంత్రం లాప్ టాప్ షాపు కట్టేసి ఇక కాస్త సాయంత్రపు నడక కి బయల్దేరదామని లేచి అరడుగు ఎత్తు నుంచి దబ్బున కూలి పడి పాదం ఎముక విరగ్గొట్టుకున్నాను. ఓ రెండు గంటల్లో ఎక్స్ రే లూ, సిమెంట్ కట్టూ అన్నీ అయి, మళ్లీ అదే సోఫా లోకి వచ్చి పడ్డాను. మా వారూ, పిల్లలూ కూర్చో పెట్టి మంచి నీళ్ల దగ్గర్నించీ చేతికిచ్చి .. ‘ఆహా.. ఇంత రాజ భోగం ఉంటుందని తెలిస్తే ..ఎప్పుడో పడేదాన్ని..కనీసం కాలు బెణికిందనో, చేయి గుంజిందనో చెప్పైనా ఎన్ని సేవలు చేయించుకోవడం మిస్సయ్యానో ‘ అని ఓ సారి నిట్టూర్చాకా అందరికీ మరి ఫోన్ చేసి చెప్దామా? అని ఉత్సాహం గా ఫోన్ చేతిలోకి తీసుకుని మొదలు పెట్టాను.




కొందరు విషయం వినగానే రాత్రికి రాత్రే వచ్చి పలకరించి వెళ్తే, కొందరు..ఫోన్ మీదే సానుభూతి ప్రకటించారు. మరి కొందరు పిల్లలకి సహాయం ఆఫర్ చేస్తే, ఇంకొందరు తలుపు కొట్టి మరీ రకరకాల వంటలు తెచ్చి పెట్టారు. ఆఫీసు వాళ్లు చేతనైనంత ఇంట్లోంచి చేయి..లేదా మానేయి అని ఆదరం చూపిస్తే,..మా అత్తగారు ఆఘ మేఘాల మీద సహాయం గా ఉండటానికి వచ్చేశారు.మా మేరీ డార్లింగ్ ‘నువ్వు.. సరిగ్గా పూడ్సేవరకూ.. నాను.. ఇక్కడనే.. ఉంటాను మాడం’ అంది. వెలక్కాయ పచ్చడి నుంచీ ఎగలేస్ కేక్ దాకా ఏదో ఒకటి తెచ్చి ఇవ్వడం, నేను తినేయడం .. బాగానే అలవాటైపోయింది. రేపు కట్టు తీసేశాకా, ఓ నాలుగు కిలోల బరువు పెరిగితే అస్సలూ ఆశ్చర్యపోవాల్సిన పనీ లేదు.

http://www.youtube.com/watch?v=5E9bSGA4w0U

అదేం చిత్రమో.. టీవీ చానెళ్ల వారికి ఎలా తెలిసిందో.. ఏ చానెల్ చూసినా చక్రాల కుర్చీల్లో చెదరని మేకప్ లో ఆడవాళ్లని ‘దారి చూపిన దేవతా..’ , మా ఇంటి మహాలక్ష్మి నీవే’ అని ముద్దుగా చూసుకునే సినిమాలు తెగ వేశాడు. నాకు అంత జరగట్లేదని మా వారిని నిష్టూరాలాడితే.. ‘నేనూ పాడతా లే.. (ఎ) డారి చూపిన దేవతా.. లేక (గో) దారి చూపిన దేవతా ‘ అని..నా ఆశల మీద నీళ్లు చల్లేసారు  గయ్యి మని లేవగానే..

http://www.youtube.com/watch?v=SslpgwUIA9s

‘నువ్వు అలా పట్టు చీర కట్టుకుని వీల్ చెయిర్ లో కూర్చుంటే పోనీ మా ఇంటి లోని మహాలక్ష్మి.. అంటూ జడేస్తాను అయితే.. అని సెటైర్లు వేశారు. బయట వాళ్లే నయం..బోల్డు సలహాలిచ్చారు.

మా అన్న తెనాలి రాముడు మాత్రం అబ్బో అడుగడుగునా, అదేదో సినిమా లో అలీ లాగా ముక్కున వేలేసుకుని, సొట్ట బుగ్గలతో, నవ్వుతూ తలాడిస్తున్నట్టు అబ్బో.. ఒకటే గొడవ. అయినా ఆయనకి వ్యతిరేకాభిప్రాయాలు వెలిబుచ్చి నిలిచిందెవరంట?

నాకొచ్చిన సలహాలు..

అసలెందుకు పడ్డావు?

కృష్ణా.. నీకు దూకుడెక్కువ.. ఇంక నెమ్మది గా నడవటం నేర్చుకో..!!! (నేను నడుస్తూ పడలేదే?)

వయసు పెరుగుతున్నప్పుడు ఎముకలు బిరుసు బారిపోయి ఉంటాయి.. జాగ్రత్త గా ఉండాలి.. (ఓకే. అయితే ఈసారి ఆరడుగు ఎత్తు కూడా ఎక్కకుండా జాగ్రత్త గా ఉండాలి..)

పచ్చళ్లూ, పొడులూ తింటావు.. టీ ఎక్కువ గా తాగుతావు. తగ్గించేసి, కాల్షియం ఎక్కువ ఉన్న కూరలూ, పళ్లూ తినాలి.అయినా కాస్త డయట్ చేయి.. (అలాగే.. అన్నీ తగ్గించేస్తా...)

తిండి లో కాల్షియం సరిపోదు. కాల్షియం టాబ్లెట్లు తీసుకోవా నువ్వు? (డాక్టర్ ని అడిగినా అక్కర్లేదన్నాడు.. మరి..మళ్లీ అడిగి చూస్తా)

మొన్న ధనుర్మాసం లొ సరిగ్గా గోదాదేవి వ్రతం చేసావా? అంటే ఏమన్నావు.. నాకు ఆసక్తి ఉండదు.. ఉన్నా సమయం ఉండదు.. అని..చూశావా ఇప్పుడేమయిందో? (మరి తమరు.. యదావిధి గా అన్ని పూజలూ చేస్తూ వస్తున్నారు.. మరి మీకు ఏ కష్టమూ రావటం లేదా?’)

నరుడి దృష్టికి నల్ల రాయైనా పగులుతుందంటారు.. మరి ఊర్కే,.. ఫేసు బుక్కు లో ఫొటోలు పెడతావు.. నేనింత గొప్ప, నాకిన్నున్నాయి.. అని తమకీ కొట్టుకుంటూ తిరుగుతావు. ఫలితం చూడు.. (నేను..ఆఫీసు లో మరి performance reviews లో తప్ప ప్రగల్భాలు అంత చెప్పుకున్నట్టు లేదే?)

ఇల్లు క్లీన్ గా ఉంచుకోవాలి. ఎప్పుడూ ఆఫీసూ, ఆఫీసూ అని పరిగెత్తకూడదు. అందుకే నేను ఒకటికి రెండు సార్లు శుభ్రం గా కడుగుతాను. ఎక్కడి వస్తువులక్కడ పెట్టుకోవాలి. నేల జిడ్డు గా ఉంటే అంతే.. (హ్మ్. ఈ ముక్క మా మానేజర్ గారికి వినపడాలి. ఖంగు తింటాడు..ఆయనేమో..ఇల్లూ, ఇల్లూ అని పరిగెడతానని ఒకపక్క సాధిస్తుంటేనూ...నేను జిడ్డు గా ఉన్న నేల మీద జారి పడ్డానని ఎవరన్నారబ్బా?)

నడవాలా వద్దా?

ఇదిగో.. నడవకు.. ఒక చోట ఉండు.. లేకపోతే జీవితాంతం నొప్పి వెంటాడుతూనే ఉంటుంది.. (మరి డాక్టర్ గారు.. నడువు అని చెప్పారే)

ఇదిగో.. ఒకేచోట జడ్డిగా కూర్చుండిపోకు.. ఎప్పుడు చూసినా కూర్చునే కనిపిస్తున్నావు.. కండరాలు బిగదీసుకుపోతాయి. అలాగే రక్త ప్రసరణ ఆగిపోతుంది. కాస్త పనులు చేసుకుంటూ ఉంటే మంచిది. (అవునా. పొద్దున్న వంట, చేస్తున్నాను. ఒక ఫ్రాక్చర్ అయిన కాలు బయట పెట్టి మంచి కాలుని లోపల పెట్టి నుంచుని పిల్లలకి తలంట్లు పోస్తుంటే? సాధ్యమైనంత వరకూ యోగా..లాంటివి చేసి అప్పర్ బాడీ ఎక్సర్సైజులు చేస్తూ.. మనసు, శరీరం కంట్రోల్ లో ఉంచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తుంటే..? ఎలాగూ కూర్చునే ఉంటాను.. అని ఆఫీసు పని చేసుకుంటుంటే? వడియాలు,కంది పొడి, ఆవకాయలు ఖాళీ గానే ఉన్నాను కదా.. అని పెట్టుకుంటే?, మహా భారతం మరోసారి చదువుకుని కొత్త బ్లాగు కూడా మొదలు పెడితేనూ.. )

ఇదిగో కాస్త లీన్ గా ఉన్నవాళ్లకయితే త్వరగా తగ్గుతుంది.మరి బల్కీ గా ఉన్నవారి బరువంతా చిన్న పాదం మీద పడటం తో మీకు నడకకి ఉన్న ఇబ్బంది ని నేనర్థం చేసుకోగలను.. (నేను—కన్నీరు తుడుచుకుంటూ.. నన్నర్థం చేసుకునేవారు ఇన్నాళ్లకి దొరికారు..) అయినా నడిచి తీరాలి.. (ఈయన కోసమైనా నడవాలి నేను...)

ఎలా నడవాలి?

స్ట్రెయిట్ గా నడువు.. అలా వంకర గా నడిస్తే.. అదే అలవాటై కూర్చుంటుంది.. (ఆ కట్టు వేసిందే.. పాదం దగ్గర ఎముక కదలకూడదని.. స్ట్రెయిట్ గా ఎలా నడుస్తారు? అయినా పెళ్లయిపోయింది గా?;))

ఇదిగో ఒక స్టిక్ తీసుకుని నడువు.. నాకు తెలుసు.. కర్ర సహాయం తీసుకుంటే ముసలి దానిలా ఉంటావని భయమా? ( ఆవు మల్ల.. పిల్లలు తెచ్చిన బట్టలేవో కట్టుకుని .. అంటే ఎర్ర టాప్, ఆకుపచ్చ బాటం, మామిడి పండు రంగు చున్నీ, కాలికి కట్టు, వంకర నడక తో కొత్త వన్నెలు తీరిన నా సౌందర్యానికి, కొత్త గా కర్ర సహాయం.. తీసుకుంటే వచ్చే నష్టం ఏంటంట?)



సైకలాజికల్ కౌన్సిలింగ్ ..

నాకు ఏదో అయిందని సెల్ఫ్ పిటీ లోకి వెళ్లిపోకు.. నీకేమీ అవలేదు.. నీకన్నా కష్టం లో ఉన్నవాళ్లని చూసి ధైర్యం తెచ్చుకో.. లేచి తిరుగు.. ( పాత పాట గుర్తొచ్చింది... నడవాలమ్మా..నడవాలి...అవును.. నాకేమీ అవలేదు.. నడవాలి నేను...నడవాలి!)

ఆరోగ్యానికి సూచనలు..

కాస్త లేచి ఎండలోకి వచ్చి కూర్చో.. డీ విటమిన్ వచ్చి, ఎముక అతుక్కుంటుంది... అసలే సాఫ్ట్ వేరు వారు.. ఎప్పుడూ నీడపట్టున కూర్చునీ, కూర్చునీ.. (అమ్మా.. కూర్చుంటాను. ఎండలోనే కూర్చుంటాను. నీడ మాటేత్తను.. తల్లీ..)

కర్పూరం కరిగించి, ఆవనూనె లో..కాస్త.. కలిపి...... మర్ధనా చేసి... (ఇదిగో మిమ్మల్నే,.. కాస్త బజారు కెళ్లి కర్పూరం, బిళ్ళ గన్నేరు,.. ఆవనూనె, జిల్లేడు కాయలూ, నిమ్మగడ్డీ, కరక్కాయలూ, కర్పూరం, .... తెస్తారా.. ఇవన్నీ ఎక్కడ దొరుకుతాయా? ఏమో.. ఆమాత్రం నాకోసం తెలుసుకుని తేలేరా? అదేంటి అంత కోపం? అసలు కోపం రావాల్సింది నాకైతేనూ.. అదే తలనొప్పి వచ్చినా పక్కింటి మీనాక్షికి..వాళ్లాయన....)

హోమియో లో మందుందిట.. ఒక్క పూట లో నయమైపోతుందిట.. (మరి మా హోమియో డాక్టర్.. ఆరు వారాలు ఆగాల్సిందే అన్నాడే)

ఒక బకెట్ నీళ్లల్లో గోరు వెచ్చటి నీరు పోసి.. ఉప్పు వేసి.. కలియబెట్టి దాంట్లో.. కాలు ముంచు.. (మరి డాక్.. నీళ్లకి ఆమడ దూరం ఉంచమన్నాడే...)

And the award for the best advice goes to....

మాకు చిన్న చిన్నటాక్స్ పనులు చేసి పెట్టే ‘టాక్స్’ నాగరాజు గారు చాలా మంచాయన.. ఆయన పడ్డ కష్టం ఎదుటి వారు పడకూడదని ఆయన ఆత్రం కాస్త పెద్దాయన..ఓరోజు వచ్చి నా కాలు చూసి బాగా నొచ్చుకుని మంచి సలహా ఇచ్చారు. ‘అమ్మా.. అలాగ కూర్చుని ఉండిపోకు.మా అత్తగారు. అలాగే కుర్చీ లో కూర్చుని కూర్చుని..తర్వాత,నుంచో లేక పోయారు.పోయేంత వరకూ.. అలాగే.. ఒక కాలు.. తొంభై డిగ్రీల కోణం లో ఉండిపోయింది. పోయేదాకా అందరం ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాం.. అందరం.. చివరకి... అని చాలా డ్రమాటిక్ గా ఆగి నన్ను చూశారు..

నాకేమో నరాలు చిట్లిపోయేంత టెన్షన్.. ‘ఏమైంది.. చెప్పండి.. ‘ అన్నాను.. ఉత్కంఠ గా.. తొంభై డిగ్రీ ల కోణం నుండి కొంచెం గూడా కాలు కదిలించకుండా..

ఆయన.. మన జోయీ (ఫ్రెండ్స్ లో అబ్బాయి) లా మొహం పెట్టి.. ఆవిడ పోయాకా.. స్నానం గట్రా చేయించాకా మరి పాడె మీదకి ఎక్కించేముందు ఇద్దరం అటు, ఇద్దరం ఇటూ పట్టుకుని లాగాము. అలా కూర్చో పెట్టి కాలిస్తే బాగుండదు కదా అని..

దెబ్బకి దిమ్మ తిరిగి మైండ్ బ్లాక్ అయింది.. నిజమే కదా.. ఒక్కసారి నేను అలా .. ఊహల్లోకి వెళ్లి వచ్చేశాను. ముల్లా నసీరుద్దీన్ చనిపోయే వరకూ జనాల్సి నవ్వించి నవ్వించి పోయే ముందు చుట్టూ అందరినీ సీరియస్ గా కూర్చుని బాధ పడటం చూసి.. ‘ఇలా కాదని’ కాస్త గోడ దగ్గరకి తనని జరపమని కాళ్లు గోడ మీదకి నలభై ఐదు డిగ్రీల కోణం లో పెట్టి పోయాడట. దానితో ఆయన పోయాక కాళ్లు కిందకి పెడితే తల పైకి లేస్తుందిట, తల కిందకి తోస్తే కాళ్లు పైకెళ్ళిఅందరూ హాయిగా నవ్వుతూ అంత్య క్రియలు చేసేలా చేసాడట.

నాకు అలాంటి పరిస్థితి కలగకూడదన్న ఆయన ఆవేదన నన్ను కదిలించింది. ఏమనాలో తెలియక.. ‘అలాగే.. అప్పుడప్పుడూ లేస్తూ ఉంటా లెండి..’ అని మాట ఇచ్చాను. ఒకవేళ నాకలాంటి పరిస్థితి వస్తే.. ‘ఆ నలుగురూ..’ . కావాల్సింది ఇలాంటి వాటికి కూడా అని తెలిసొచ్చింది. ఎందుకైనా మంచింది. మనల్సి వంచి సాగదీసే శక్తి ఉన్న నలుగురితో మంచి గా ఉండాలి బాబోయ్..

అబ్బబ్బ.. మరి తెనాలి రామా.. నువ్వే రైటయ్యా.. సలహాలివ్వటమే తేలిక.. నేనే ఏదో, నిన్ను వ్యతిరేకించి పేరు గడిద్దామానుకుంటేనూ....



గమనిక : టపా సరదాకి రాసుకున్నది మాత్రమే.. నా మీద ఎంతో అభిమానం ఉండి, నేనిచ్చిన చనువు వల్లే నాకు నా హితులు, సన్నిహితులూ, స్నేహితులు, బంధువులు ఇచ్చిన సలహాలివి. ఈ నలభై రోజుల ‘confinement’ నాకు ఇంతమంది ఉన్నారని కళ్ళు చెమర్చేలా చేసింది.

40 comments:

'''నేస్తం... said...

Salahalu bagunnai..
Miru twaraga parugulethhali ani korukuntu '''Nestham...

'''నేస్తం... said...

Salahalu chala bagunnai..

Miru twaraga paruguletthelani korukuntu..

'''Nestham...

విరజాజి said...

కాలు విరిగితే ఎన్ని ఉపయోగాలో - మనపైన ఎంత మందికి ఎంత శ్రధ్ధ ఉన్నదో ఎంత బాగా తెలిసిపోతుందో కదా!!

మీకొచ్చిన సలహాలు - పరామర్శల్లో మరోటి చేర్చనా ... !!

అయ్యో! ఎలా పడ్డావు? - ఈ సారి మాత్రం జాగ్రత్త (అంటే జాగ్రత్తగా పడమనా?)

మీ పిల్లలు మీ కట్టు పైన చిన్న ఆటోగ్రాఫ్ మాత్రమే చేసినట్లున్నారే.... మా తమ్ముడు పడ్డప్పుడు వాడి స్నేహితులంతా నచ్చిన కొటేషన్సు తో కట్టు మొత్తం నింపి పడేసారు!!

ఈ సారి తమాషా కాదండోయ్! నిజంగానే నడిచేటప్పుడు జాగ్రత్త ....కట్టు విప్పాక సరిగ్గా ఫిజియోథెరపీ చేయకుంటే అప్పుడపుడూ నొప్పి చేస్తుంది .....!!

Anonymous said...

eppudu jarigindi ?
ippudu paravaledu kada ?
kattu vippesaaraa ?

Krishna Palakollu said...

కృష్ణ గారు!

మీకు కలిగిన ఈ కష్టానికి మనస్పూర్తిగా చింతిస్తున్నాము! త్వరలో మీరు బాగైపోయి మళ్ళి కుర్చీలు, అటకలు, మెట్లు ఎక్కేస్తారని , దూకెస్తారని ఆశిస్తూ... పన్లో పని, మీరు ఖాళి గా (అంటే విశ్రాంతి తీస్కుంటూ) ఉంటె!.. మాకోసం మాంచి మాంచి పోస్ట్స్ రాసే ఆత్మస్థైర్యాన్ని భగవంతుడు మీకు ఇవ్వాలని కోరుకుంటున్నాము :-)

Wish you fast recovery!!

Unknown said...

బలే తమాషాగా రాస్తారు మీరు :)
ఒక్కోసారి చిన్న గట్టు మీదనుండి పడినా విరిగిపొతాయి.జాగ్రత్తండి .తొందరగా కోలుకోవాలి.

Mauli said...

@ఓ రెండు గంటల్లో ఎక్స్ రే లూ, సిమెంట్ కట్టూ అన్నీ అయి, మళ్లీ అదే సోఫా లోకి వచ్చి పడ్డాను.

LoL

అలల గోదారి, మంచు ఎడారి అని చెప్పకపోయారా...

నడుస్తూ పడలేదా.. మరి అసలెలా దెబ్బ తాకింది అని ఒకటే పజిల్ అనుకోండి :)

మరంతే మా తెనాలి తో పెట్టుకుంటే :)

సాధారణ పౌరుడు said...

స్ట్రెయిట్ గా ఎలా నడుస్తారు? అయినా పెళ్లయిపోయింది గా? -- అద్భుతం.

get well soon :-D

సాధారణ పౌరుడు said...

పన్లోపని పాత సీరిస్ లు అన్ని పూర్తి చేయండి. ఆర్ముగం తో చాయ్, మే తమ్ముడు ఉద్యోగం ...

Zilebi said...

కృష్ణ ప్రియ గారు,

ఆ హా కాలు బెణికిన ఇన్ని సౌకర్యములు ఉన్నవని తెలియ కుండా పోయెనే!

మంచి టిప్ ఇచ్చారు. ఇక నెలకోసారి బెణికిస్తా కాలు ని!

గెట్ వెల్ సూన్!


జిలేబి.

harephala said...

మొత్తానికి, మహారాణీ భోగాలన్నీ నలభై రొజులూ అనుభవించి, మామూలు "ఆంఆద్మీ" ల లోకం లోకి వచ్చేశారన్నమాట... సో శాడ్.. ఏమిటో, రోజులన్నీ మనవి కావు..

Good that you are back to normalcy.

kastephale said...

కాలు బెణికిందా? సుఖయోగమండీ :) జరిగితే జ్వరమంత సుఖం లేదని సామెత కదా

వనజవనమాలి said...

మొత్తానికి ఆప్తులు మిమ్మల్ని సలహాలతో..చెడుగుడు ఆడుకున్నారన్న మాట.

మీరేమో లింక్స్ ఇచ్చి ఆడుకున్నారు. :) బావుంది.

గెట్ వెల్ సూన్.

bonagiri said...

గత టపాలో నేను వ్రాసింది నిజమేనన్న మాట.
రెండు చెట్లు ఎక్కి ఆడిన కోతికొమ్మచ్చి ఆట ఫలితమేనా ఈ కట్టు?

Anyhow enjoy the break..

కృష్ణప్రియ said...


@ bonagiri, Expected this comment from you ..LOL

Anonymous said...

>> వెలక్కాయ పచ్చడి నుంచీ ఎగలేస్ కేక్ దాకా ఏదో ఒకటి తెచ్చి ఇవ్వడం, నేను తినేయడం .. బాగానే అలవాటైపోయింది. రేపు కట్టు తీసేశాకా, ఓ నాలుగు కిలోల బరువు పెరిగితే అస్సలూ ఆశ్చర్యపోవాల్సిన పనీ లేదు

నలభై కీ బదులు నాలుగు అని తప్పు రాసారు. కరక్ట్ చేయండి :-)

Anonymous said...

>> అలాగ ఆటక మీద నుంచి పడి దులుపుకుని వెళ్లిన నేను, మెట్ల మీద నుంచి జర్రున జారి కాస్త అటూ ఇటూ విదిలించుకుని పనిలోకి దూరిన నేను, సన్నజాజులు కోయటానికి పాత ప్లాస్టిక్ కుర్చీ ఎక్కి అది ఫెళ ఫెళ మంటూ విరిగి పడితే, మళ్లీ ఇంకో కుర్చీ ఎక్కి మరీ పని పూర్తి చేసుకున్న నేను,..


అలా అన్నీ ఫెళ ఫెళ విరుగుతున్నాయి అంటే కొంచెం మీరు వెయిట్ కంట్రోల్ పాటిస్తే బాగుంటుందేమో? అహ, అసలు మాట వరసకి అడుగుతున్నాను లెండి. :-)

Sravya Vattikuti said...

ఇప్పుడు అసలు అలా దెబ్బ తగిలినప్పుడూ ...............


వద్దులెండి వద్దులెండి ... సలహాలు ఇవ్వను :P
Hope you are doing fine now !

రాజ్ కుమార్ said...

Take care andee..
(intakante salahalu ivvanu ;)
)

సిరిసిరిమువ్వ said...

జరుగుబాటు ఉంటే జ్వరం అంత సుఖం లేదంటారు.

ఇప్పుడు దాన్ని కాస్త మార్చి జరుగుబాటు ఉంటే విరుగుబాటంత సుఖం లేదనుకోవాలన్నమాట!

ఇంతకీ కట్టు విప్పారా? కట్టు విప్పాక ఓ రెండు రోజులు నడవటం కొంచం ఇబ్బందిగానే ఉంటుంది. కాస్త వాపు కూడా ఉంటుంది. ఒక్కోసారి కొంచం నొప్పి అలా ఉండి పోతుంది.

మీ ఫ్రెండ్సు ఎవరూ చెప్పని సలహా..కట్టు విప్పాక పాదం ముందు చల్లటి నీళ్లల్లో పెట్టి సవ్య దిశలో ఓ పది సార్లు..అపసవ్య దిశలో ఓ పది సార్లు తిప్పండి..వెంటనే వేడి నీటిలో పెట్టి సవ్య దిశలో పది సార్లు..అపసవ్య దిశలో పదిసార్లు తిప్పండి. ఇలా ఆల్టర్నేట్ గా చల్లటి..వేడి నీటిలో ఓ పది సార్లు చెయ్యండి.

Anonymous said...

Get well soon.
SJ

Anonymous said...

మీరు చావుల గురించీ, శవాల గురించీ జోక్‌గా రాయడం మానేస్తే, కొంచెం సున్నితంగా వుంటుందని మనవి.

కృష్ణప్రియ said...

మీరు చావుల గురించీ, శవాల గురించీ జోక్‌గా రాయడం మానేస్తే, కొంచెం సున్నితంగా వుంటుందని మనవి. --

అజ్ఞాత గారు,

I can understand how you feel.. I will keep this in mind..

ఇప్పుడైనా ఈవిధం గా రాయడానికి కారణం.. ఆయన అమాయకం గా ఇచ్చిన సలహా.. ఆ సలహా విన్న నాకు ఏమనాలో తెలియక, నవ్వుకుని తేలిగ్గా నేను తీసుకున్న విధానం ఇది.
ఒక్కోసారి ఎక్కువ ఆలోచించకుండా చెప్పేస్తూ ఉంటాం.. నా మంచి కోరి చెప్పినా.. ఆ చెప్పిన విధానం నన్ను ఆశ్చర్య చకితురాలిని చేసింది.

చాతకం said...

మరే! కష్టాలొచ్చినప్పుడే కదండి మనకు మన వాళ్ళెవరో పరాయివాళ్ళెవరో తెలిసేది? అంతా మన మంచికే మరి. ;)
అన్నట్లు 'కుంటి కులాసం ఇంటికి మోసం పాట యెవ్వరూ పాడలేదాండి? ;)

Get well soon!

Found In Folsom said...

మీరు త్వరగా కోలుకోవాలని, చకా చకా నడిచెయ్యాలని కోరుకుంటున్నాను. ఎప్పటి లాగానే, పోస్టు బావుంది. నేను మీ లాగానే ఒక్కసారి పడాలి, ఇంట్లో వాళ్ళతో సేవలు చేయించుకోవాలి అని తెగ ఉబలాట పడుతూ ఉంటాను, కాని పడితే కాని తెలిసి రాదు ఎంత కష్టమో. :)సలహలకేమి లెండి. ఫ్రీగా ఇచ్చెవే కదా, నా లాంటి వాళ్ళు బోలెడు ఇస్తారు.

లలిత (తెలుగు4కిడ్స్) said...

:( :)

Anonymous said...

కొత్తకదా, మొదటి సారి అలానే వుంటుంది. దానిమీద పోస్టులు రాయాలి అనిపిస్తది. అలాటివి ఇంకో నాలుగయితే అలవాటైపోద్ది. :)
ఎవ్వరూ చెప్పని సలహాలు: ఉప్పు నీళ్ళలో లేదా సముద్రం నీళ్ళలో పాదం ఓ అరగంట నానేయండి. పొలాల్లో నీళ్ళ పంపు కింద రోజూ ఓ పది నిముషాలు పాదం వుంచండి.

Sunita Manne said...

ఈ కాలు దెబ్బ వైభోగం నేనూ ఆస్వాదించానండి ఓ ఏడాది అవుతుందనుకుంటా:))ఇప్పుడు అంతా బాగే కదా?

Anonymous said...

మీ ఫ్రెండ్సన్న వారు ఎవరూ చెప్పని సలహాలు:)

అ) కంచు తట్ట మీద తాధితాం తైధిత్తై అని జాగ్రత్తగా భరతనాట్యం ప్రాక్టీస్ చేయడం

బి) ఏమీ చేయకుండా కాలు మానేంత వరకూ టివి9 గుండెల్లో రైళ్ళు పరిగెత్తించే వార్తలు, కథనాలు చూడటం.

పడ్డవారు చెడ్డవారు కారులే అన్నది పదిమందికి చాటిచెప్పే అవకాశం వచ్చింది, మీరు లక్కీ అంటాను.

వేణూశ్రీకాంత్ said...

అయ్యో ఇపుడెలా ఉందండీ !!
నలభైరోజుల కన్ఫైన్మెంట్ అన్నారంటే ఈ పాటికి కట్టు విప్పేసి ఉండటమో విప్పడానికి దగ్గరలోనో ఉండి ఉంటారనుకుంటున్నాను. సలహాల గురించి ఇంత సూదీర్ఘమైన సరదా స్పీచ్ ఇచ్చాక ఇంకేం చెప్పగలం:-) జాగ్రత్తగా ఉండండి అని తప్ప :-)

టాక్స్ గారి సలహా మాత్రం అద్భుతం :-) ఎంత వద్దనుకున్నా చావుగురించి శవాల గురించి జోక్ చేస్కోకుండా ఉండలేమండి. బహుశా మనకి లోపల్లోపల ఉన్న భయమే అలా చేయిస్తుందేమో తెలీదు. కాలేజ్ రోజుల్లో మాగ్రూప్ సాయంత్రాలు బై చెప్పుకుంటూ "ఓకేరా బతికుంటే రేపు కలుద్దాం" అని చెప్పుకునే వాళ్ళం కొంత మంది మాత్రం మామాట విని చాలా ఫీలయ్యేవాళ్ళు ఛా అలామాట్లాడతారేంటి అని. అప్పట్లో వాళ్ళంతే మేమింతే అనుకునే వాళ్ళం :)

బులుసు సుబ్రహ్మణ్యం said...

అంతా బాగానే ఉంది కానీ ఆ ఆరడుగు ఎత్తు అరుగు ఏమైందో చెప్పలేదు మీరు........దహా.

స్ఫురిత said...

మీరన్నింటికీ ఇలా టపాలు రాసేస్తే ఇంకేం సలహాలు చెప్తాం బాబూ...;)
ఈ పాటికి కట్టు విప్పేసి మామూలు గా తిరిగేస్తున్నారంకుంటున్నా...

Anonymous said...

" ఎంత వద్దనుకున్నా చావుగురించి శవాల గురించి జోక్ చేస్కోకుండా ఉండలేమండి."
ఈ వాక్యం, " ఎంత వద్దనుకున్నా చావుగురించి శవాల గురించి జోక్ చేస్కోకుండా ఉండలేనండి." అని వుంటే, చాలా అర్థవంతంగా వుండేది.
మా పక్కింట్లో వాళ్ళు, రోజూ, "నీ శ్రార్థం పెట్టా, నీ పిండం పిల్లులకి పెట్టా, పురుగులు పట్టి చస్తావు, పొయ్యే కాలం వచ్చింది నీకు, నీ తద్దినం నాడు బాగా గారెలు వుండుకుంటాము" అని తిట్టుకుని, ఆ తర్వాత అంతా కలిసి టీవీలో సినిమా చూసేస్తూ వుంటారు.
ఎవరి సున్నితత్వం వాళ్ళది!!

Sujata said...

అవును. ఏ మాటకా మాట చెప్పుకోవాలి. మన "ఫాలోయింగ్" ని ఇలాంటి ఘడియలే తెలియజేస్తాయి. మీరిలాగే ఫన్నీ గా, బిందాస్ గా మీ కాలు కోలుకునే పీరియడ్ ని ఎంజాయ్ చేసుంటారని ఆశిస్తున్నాను. ఎంజాయ్ మోర్. ఇన్ ఫ్రంట్ వాటెవర్ క్రోకడైల్ ఫెస్టివల్ - ఇలానే ఉండండి.

వేణూశ్రీకాంత్ said...

హ్మ్.. కరెక్టే అనానిమస్ గారూ ఉండలేను అనుండాల్సింది నేనేదో మా మిత్రులను దృష్టిలో పెట్టుకుని ఉండలేము అని రాసేశాను. ఐనా అదంతా కాలేజ్ రోజుల్లోలెండి.

మీరు చెప్పిన ఉదాహరణ బాగుంది :-) చాలామంది విషయంలో తిట్లు తమ ఫ్రస్ట్రేషన్ ని బయట పెట్టుకోడానికి ఒక వెసులుబాటే కానీ నిజంగా దే డోంట్ మీన్ దట్. అలా అనుకుని వాళ్ళుతిట్టినా మనం లైట్ తీస్కోలేమనుకోండి వాళ్ళ వాళ్ళ సంస్కారాన్ని బట్టి రిటర్న్ తిట్టడమో దూరం పెట్టడమో చేస్తుంటాం.

Hamsa said...

కృష్ణ గారూ..! ఇప్పుడెలా ఉన్నారో clear గా అర్థం అయింది... We wish you fast recovery.. Take care.. కొత్త blog కోసం wait చేస్తాం..

కృష్ణప్రియ said...

నేస్తం గారు,
చాలా రోజులకి కనిపించారు? థాంక్స్!

విరజాజి గారు,

కదా.. బోల్డు ఉపయోగాలు.. :)) నా ఫ్రెండ్స్ ఒక్కరూ సైన్ చేయలేదు. పిల్లలు మాత్రమే చేశారు.
థాంక్స్ .. మళ్లీ కొత్తగా నేర్చుకున్నట్టుంది నడక.

అజ్ఞాత,

కట్టు తీసి, రెండు వారాలు గా ఆఫీసు కి వెళ్తున్నాను. థాంక్స్..

కృష్ణ గారు,

LOL. ధన్యవాదాలు..

కృష్ణప్రియ said...

@Unknown,
ధన్యవాదాలు!! ఊర్కే సరదాకి రాశాను. తెనాలి రామకృష్ణ అంటే నాకున్న ఇష్టం వల్ల. అప్పుడెప్పుడో నిగమశర్మ అక్క, ఈ సలహా పోస్టుల సిరీస్..
@ మౌళి,
:) మీ తెనాలి ఏం కాదు.. తెనాలి మావాడే.
@ సాధారణ పౌరుడు,
ధన్యవాదాలు. చాన్నాళ్లకి దర్శనం..
@ జిలేబి,
అంత పని చేయకండి. కాలు బెణకకుండానే, సౌకర్యాలు అమర్చుకునే టిప్స్ నాలుగు ఇటు పడేద్దూ.. :) థాంక్స్..
@ ఫణి బాబు గారు,
అవునండీ.. అప్పుడప్పుడూ నాగురించి వాకబు చేసి కబుర్లు చెప్పిన మీ అభిమానానికి థాంక్స్ చిన్న పదం.
@ కష్టే ఫలే మాస్టారు గారు,
అవును.. సుఖమంటే అదే.. కాకపోతే.. కొన్నాళ్లయ్యాకా ఇంక బోర్.. భరించలేం..
@వనజ గారు,
:) అవును.. ధన్యవాదాలు..
@ అజ్ఞాత-౧,
నిజమే... చూస్తుంటే అలాగే అనిపిస్తోంది. :)
@ అజ్ఞాత -౨,
కదా.. కొద్దిగా చాంజిరే.. చాంజి చాంజిరే టైప్ అన్నమాట.. :)
@ శ్రావ్య,
:) పర్వాలేదు. ‘లక్ష భక్ష్యాలు తిన్న వాడికి ఒక భక్ష్యం లక్ష్యమా? ‘ అని ఒక సామెత ఉంది లెండి.. చెప్పేయండి...
@వరూధిని గారు,
ఇది బాగుంది.. జరుగుబాటు ఉన్నదానికి విరుగు బాటంత సుఖం లేదు ;)
@ రాజ్ కుమార్,
:) థాంక్స్..

కృష్ణప్రియ said...

@ SJ,
థాంక్స్!!
@ చాతకం,
నిజమే కదూ ఈ పాట ఎవరూ పాడలేదు. :) ధన్యవాదాలు.
@ Found In Folsom,
ధన్యవాదాలు!! ఓసారి పడితే ఎలా ఉంటుందో తెలిసాకా, జీవితం లో కొన్ని perspectives ఖచ్చితం గా మారి తీరతాయి. వాటి గురించీ రాయాలనుకున్నాను కానీ, ఇప్పటికే చాలా వ్యక్తిగత విషయాలతో బోర్ కొట్టిస్తున్నానని మానేశాను. జీవితం లో ఓసారి పడి లేస్తేనే,.. మామూలు గా నడవగలగడం ఎంత విలువైనదో కూడా తెలిస్తుంది.. అనిపించింది.
@ లలితా,
:)
@ అజ్ఞాత,
 అంటే మళ్లీ మళ్లీ పడాలంతారు.. బాబ్బ్బాబు.. ఇచ్చే సలహాలన్నీ ఈ పాలికే టోకున ఇచ్చేస్తే.. వాడుకుంటాను..
@ సునీత,
అవునా!! ఇంక మీకు చెప్పేదేముంది :) ఇప్పుడు అంతా బాగే.
@ అజ్ఞాత,
:) బాగుంది బాగుంది.. ఈసారి అలాగే చేస్తాను.
@ వేణూ శ్రీకాంత్,
థాంక్స్..
నాకూ చాలా కాలం క్రితం మొదటి సారి మరణం మీద జోక్ మొదటి సారి విన్నప్పుడు షాకింగ్ గా అనిపించింది. తర్వాత తర్వాత అలవాటైపోయింది. మా బాసు గారు రోజూ.. ఇలాగే ‘If don’ t get run over by a truck or something on my way, I will see you tomorrow’ అని ఇంటికి వెళ్ళేవారు..
@ బులుసు వారు,
హమ్మయ్య.. మీరు కామెంట్ పెట్టే దాకా అరుగు క్షేమ సమాచారాలు ఎవరూ అడగలేదేమిటా అని చూశాను..
@ స్ఫురిత,
:) ఆహా.. హాయిగా తిరగుతున్నాను ఇప్పుడు.థాంక్స్.
@ sujata,
:) అవునండీ.. ఇప్పుడు క్రోకో డైల్ ఫెస్టివల్ జరుగుతోంది.
@ హంస గారు,
ధన్యవాదాలు.

CP said...

వావ్!!! చాలా చాలా బావుంది.

Post a Comment

మీ అభిప్రాయం...

Note: Only a member of this blog may post a comment.

 
;